Czym jest nota korygująca i kiedy można ją wystawić?

Nota korygująca to dokument księgowy, który może być wystawiony wyłącznie przez nabywcę towaru lub usługi. Służy do poprawiania błędów formalnych na fakturze, ale nie może zmieniać kluczowych danych, takich jak kwoty czy stawki podatkowe.

Najczęstsze błędy, które można poprawić za pomocą noty korygującej:

• Błędna nazwa firmy lub jej adres.
• Nieprawidłowy numer NIP.
• Pomyłki w dacie sprzedaży lub dacie wystawienia faktury.
• Błędne oznaczenie towaru lub usługi (np. niewłaściwa nazwa produktu).
• Nieprawidłowy numer faktury.

Jeśli faktura zawiera błąd dotyczący wartości sprzedaży, stawki VAT czy kwoty podatku, konieczne jest wystawienie faktury korygującej przez sprzedawcę, a nie noty korygującej.

Jak prawidłowo wystawić notę korygującą?

Aby nota korygująca była ważna, musi zawierać wszystkie niezbędne elementy. Oto najważniejsze informacje, które powinny się w niej znaleźć:

1. Data wystawienia noty korygującej.
2. Dane nabywcy – pełna nazwa firmy, adres i NIP.
3. Dane sprzedawcy – zgodne z tymi na fakturze, którą korygujemy.
4. Numer faktury, której dotyczy nota korygująca.
5. Opis błędu oraz jego poprawna wersja.
6. Podpis osoby upoważnionej do wystawienia noty.

Notę korygującą należy przekazać sprzedawcy do akceptacji, co może nastąpić w formie pisemnej lub elektronicznej. Po jej zatwierdzeniu stanowi ważny dokument księgowy.

Nota korygująca – wzór do pobrania

Poniżej zamieszczamy gotowy wzór noty korygującej, który można pobrać i wykorzystać do własnych potrzeb. Dokument jest zgodny z obowiązującymi przepisami i zawiera wszystkie niezbędne elementy.

Pobierz wzór noty korygującej

Wystarczy uzupełnić dane i przesłać notę korygującą do sprzedawcy w celu akceptacji.

Najczęstsze błędy przy wystawianiu noty korygującej

Mimo że nota korygująca jest stosunkowo prostym dokumentem, warto zwrócić uwagę na kilka często popełnianych błędów:

• Niepoprawne wskazanie numeru faktury. Jeśli nota odnosi się do niewłaściwej faktury, może zostać odrzucona przez sprzedawcę.
• Nieuzasadniona korekta danych. Notę można wystawić wyłącznie w celu poprawienia błędów formalnych, a nie zmiany wartości faktury.
• Brak zgody sprzedawcy. Akceptacja noty jest obowiązkowa, dlatego warto upewnić się, że dokument został poprawnie przekazany i zaakceptowany.
• Niepodpisana nota. W niektórych przypadkach może to być podstawa do jej unieważnienia.

Aby uniknąć problemów, zawsze warto sprawdzić wszystkie dane przed wysłaniem noty do sprzedawcy.

Zobacz również:

Studia za granicą – które kierunki i które uczelnie warto wybrać?

Gdzie lokować oszczędności, aby nie traciły na wartości?

Czy nota korygująca wpływa na podatek VAT?

Nota korygująca nie ma wpływu na podatek VAT, ponieważ nie zmienia wartości transakcji. Oznacza to, że jej wystawienie nie wymaga korekty deklaracji podatkowych ani po stronie nabywcy, ani sprzedawcy.

To duża zaleta w porównaniu do faktury korygującej, która może wiązać się z koniecznością dodatkowych rozliczeń podatkowych.

Kiedy sprzedawca może odmówić przyjęcia noty korygującej?

Choć akceptacja noty korygującej jest zwykle formalnością, zdarzają się sytuacje, w których sprzedawca może odmówić jej przyjęcia. Dzieje się tak, gdy:

• Korekta dotyczy elementów, których nie można poprawić notą (np. ceny, stawki VAT).
• Dane nabywcy są całkowicie błędne i wymagają faktury korygującej.
• Nota została wystawiona z opóźnieniem, a sprzedawca już zamknął okres rozliczeniowy.

W takich przypadkach konieczne może być porozumienie się ze sprzedawcą i uzyskanie faktury korygującej zamiast noty.

Czy nota korygująca jest obowiązkowa?

W niektórych przypadkach błędy na fakturze są na tyle drobne, że wystawienie noty korygującej nie jest konieczne. Dotyczy to np. nieznacznych literówek, które nie mają wpływu na poprawność dokumentu księgowego.

Jeśli jednak błąd może wpłynąć na rozliczenia podatkowe lub stanowi istotną nieścisłość w danych nabywcy, nota korygująca jest jedynym legalnym sposobem na poprawienie faktury bez konieczności angażowania sprzedawcy.

Nota korygująca – prosty sposób na korektę faktury

Wystawienie noty korygującej to szybka i skuteczna metoda poprawiania błędów w fakturach. Dzięki niej można uniknąć nieporozumień księgowych i uporządkować dokumentację bez zbędnych formalności. Warto pamiętać, że poprawnie sporządzona nota wymaga akceptacji sprzedawcy i powinna zawierać wszystkie niezbędne elementy.

Dzięki temu przedsiębiorcy mogą sprawnie korygować faktury i skupić się na prowadzeniu działalności bez zbędnych komplikacji. Korzystaj z dostępnych wzorów i usprawnij swoje procesy księgowe!

Artykuł Nota korygująca – wzór do pobrania z omówieniem pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Czym jest benchmarking?

Benchmarking to proces systematycznego porównywania praktyk, procesów i wyników działania firmy z najlepszymi w branży lub innymi firmami, które są uważane za liderów w określonych obszarach. Celem benchmarkingu jest zidentyfikowanie luk wydajnościowych i znalezienie sposobów na ich zamknięcie poprzez przyjęcie lub adaptację najlepszych praktyk. To narzędzie może być stosowane w różnych aspektach działalności firmy, takich jak produkcja, sprzedaż, marketing, zarządzanie zasobami ludzkimi czy obsługa klienta.

Benchmarking to nie tylko porównywanie wyników, ale także analiza przyczyn sukcesu innych firm oraz adaptacja ich podejścia do własnych warunków. Dzięki temu firma może zoptymalizować swoje procesy, poprawić jakość produktów lub usług, a także zwiększyć efektywność operacyjną. Ważne jest, aby benchmarking był procesem ciągłym, który umożliwia firmie regularne monitorowanie postępów i dostosowywanie strategii do zmieniających się warunków rynkowych.

Rodzaje benchmarkingu – jak wybrać odpowiedni dla Twojej firmy?

Aby skutecznie przeprowadzić benchmarking, ważne jest zrozumienie, że istnieje kilka jego rodzajów, z których każdy ma swoje specyficzne zastosowanie. Rodzaje benchmarkingu obejmują:

1. Benchmarking wewnętrzny – polega na porównywaniu procesów i wyników wewnątrz firmy, np. między różnymi działami, oddziałami czy zespołami. Celem jest identyfikacja najlepszych praktyk w ramach organizacji i wdrożenie ich w innych obszarach. To szczególnie użyteczne w dużych firmach, gdzie różne jednostki mogą działać na różnych poziomach efektywności.
2. Benchmarking zewnętrzny – skupia się na porównywaniu wyników firmy z innymi przedsiębiorstwami w branży. Może obejmować zarówno bezpośrednich konkurentów, jak i firmy działające w pokrewnych sektorach. Ten rodzaj benchmarkingu pomaga firmie zrozumieć, jak jej wyniki wypadają na tle konkurencji i jakie strategie mogą być skuteczne.
3. Benchmarking funkcjonalny – to porównywanie procesów z firmami działającymi w różnych branżach, ale mającymi podobne funkcje operacyjne, np. logistyka, sprzedaż czy obsługa klienta. Pozwala na odkrywanie innowacyjnych rozwiązań, które mogą być stosowane w różnych kontekstach biznesowych.
4. Benchmarking ogólny (najlepszych praktyk) – polega na porównywaniu własnych praktyk z najlepszymi praktykami niezależnie od branży. Jest to najbardziej otwarty rodzaj benchmarkingu, który umożliwia czerpanie inspiracji z różnych źródeł i branż, co może prowadzić do wyjątkowych innowacji.

Wybór odpowiedniego rodzaju benchmarkingu zależy od specyficznych potrzeb i celów Twojej firmy. Każdy z nich ma swoje zalety i może przyczynić się do zwiększenia efektywności oraz poprawy wyników przedsiębiorstwa.

Jak przeprowadzić skuteczny benchmarking?

Przeprowadzenie benchmarkingu wymaga systematycznego podejścia i dobrze zdefiniowanego planu działania. Aby proces ten przyniósł oczekiwane rezultaty, warto postępować według kilku kluczowych kroków:

1. Identyfikacja obszarów do poprawy – na początku musisz zidentyfikować te aspekty działalności Twojej firmy, które wymagają optymalizacji. Może to być np. wydajność produkcji, obsługa klienta, zarządzanie zasobami ludzkimi lub efektywność marketingu. Ważne jest, aby wybrać obszary, które mają kluczowe znaczenie dla sukcesu firmy.
2. Wybór firm do porównania – wybierz firmy, które są liderami w interesujących Cię obszarach. Mogą to być bezpośredni konkurenci, ale także firmy z innych branż, które osiągają wyjątkowe wyniki. Ważne jest, aby firmy te były na tyle podobne do Twojej, aby porównania były miarodajne, ale jednocześnie na tyle różne, by mogły dostarczyć nowych perspektyw.
3. Zbieranie danych – kluczowym etapem benchmarkingu jest zebranie danych dotyczących procesów, strategii i wyników firm, z którymi się porównujesz. Dane te mogą pochodzić z różnych źródeł, takich jak raporty branżowe, badania rynku, publikacje, ale także bezpośrednie wywiady czy obserwacje. Ważne jest, aby dane były rzetelne i aktualne.
4. Analiza porównawcza – po zebraniu danych przystąp do analizy porównawczej. Zidentyfikuj różnice między Twoją firmą a firmami benchmarkowymi oraz zrozum, co stoi za ich sukcesem. Skup się na tych obszarach, w których różnice są największe, ponieważ to tam mogą kryć się największe możliwości poprawy.
5. Wdrażanie zmian – na podstawie analizy porównawczej opracuj plan wdrożenia zmian w Twojej firmie. Zacznij od priorytetowych obszarów i wprowadź najlepsze praktyki, które zidentyfikowałeś podczas benchmarkingu. Ważne jest, aby wdrażanie zmian było dobrze zaplanowane i monitorowane, aby można było szybko reagować na ewentualne trudności.
6. Monitorowanie i ocena – benchmarking to proces ciągły, dlatego po wdrożeniu zmian nie zapominaj o regularnym monitorowaniu postępów. Sprawdzaj, czy wprowadzone zmiany przynoszą oczekiwane rezultaty i czy firma osiąga zamierzone cele. W razie potrzeby dokonuj korekt i kontynuuj poszukiwanie nowych możliwości optymalizacji.

Zobacz również:

Specjalista ds. analizy i rozwoju rynku - czy warto nim zostać?

Projekt Workify - czyli młodzi o rynku pracy

Korzyści z zastosowania benchmarkingu

Wdrożenie benchmarkingu w firmie może przynieść wiele korzyści, które mają realny wpływ na poprawę jej konkurencyjności i efektywności. Najważniejsze korzyści to:

• Zwiększenie efektywności operacyjnej – dzięki identyfikacji i wdrożeniu najlepszych praktyk firma może znacząco poprawić wydajność swoich procesów, co przekłada się na oszczędność czasu i zasobów.
• Poprawa jakości produktów i usług – benchmarking pozwala zrozumieć, jakie standardy jakości są stosowane przez liderów branży i jak można je zaadaptować w swojej firmie, co prowadzi do lepszego zadowolenia klientów.
• Zwiększenie innowacyjności – porównywanie się z firmami spoza branży może prowadzić do odkrycia nowych, kreatywnych rozwiązań, które mogą stać się przewagą konkurencyjną Twojej firmy.
• Wzrost satysfakcji pracowników – lepsze procesy i praktyki mogą poprawić warunki pracy, co z kolei zwiększa motywację i zaangażowanie zespołu.
• Lepsze zarządzanie zasobami – efektywniejsze wykorzystanie zasobów, wynikające z optymalizacji procesów, przekłada się na redukcję kosztów i lepsze zarządzanie kapitałem firmy.

Benchmarking to potężne narzędzie, które pozwala firmom nie tylko utrzymać się na rynku, ale także osiągnąć pozycję lidera w branży. Klucz do sukcesu leży w umiejętnym korzystaniu z benchmarkingu jako procesu ciągłego, który umożliwia stałe doskonalenie się i adaptację do zmieniających się warunków rynkowych. Dla każdej firmy, która pragnie być najlepsza w swojej branży, benchmarking powinien stać się integralną częścią strategii rozwoju.

Artykuł Co to jest benchmarking i jak go wykorzystać, aby stworzyć najlepszą firmę w branży? pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Dywidenda: Podstawowa definicja

Dywidenda to jedna z najważniejszych kwestii związanych z inwestycjami na giełdzie, która wzbudza zainteresowanie zarówno doświadczonych inwestorów, jak i tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z rynkiem finansowym. W skrócie, dywidenda to część zysku wypracowanego przez spółkę, którą ta spółka przekazuje swoim akcjonariuszom. Jest to rodzaj nagrody dla tych, którzy zdecydowali się zainwestować swoje pieniądze w daną firmę. Dywidendy są zazwyczaj wypłacane regularnie, zwykle co kwartał lub raz do roku, jednak niektóre spółki mogą wypłacać je również w innych interwałach czasowych.

Pojęcie dywidendy wiąże się z zyskiem wypracowanym przez daną spółkę. Gdy firma generuje zyski, część tych zysków może zostać zatrzymana jako rezerwa lub reinwestowana w rozwój firmy, a część może zostać wypłacona akcjonariuszom w formie dywidendy. Decyzja o wypłacie dywidendy zależy od wielu czynników, w tym od strategii firmy, jej obecnej sytuacji finansowej, planów rozwojowych oraz oczekiwań akcjonariuszy.

Radzaje dywidend

Dywidendy zwykłe: regularne i nieregularne

Dywidendy zwykłe stanowią fundamentalny element inwestycji dla wielu osób na rynku akcji. Dzięki nim inwestorzy mogą czerpać korzyści z zysków wypracowanych przez spółki, w których posiadają udziały. Te dywidendy mogą być wypłacane na zasadzie regularnej lub nieregularnej, co ma wpływ na stabilność i przewidywalność inwestycji. Poniżej przyjrzymy się bliżej obu typom dywidend zwykłych.

Dywidendy zwykłe regularne

Dywidendy zwykłe regularne to takie, które są wypłacane przez spółkę zgodnie z ustaloną wcześniej polityką wypłat dywidend. Spółki, które stosują regularne dywidendy, zazwyczaj wypłacają je w ustalonych interwałach czasowych, na przykład co kwartał lub raz do roku. Ta regularność jest ceniona przez inwestorów, ponieważ daje im pewność co do otrzymywania stałych dochodów z inwestycji.

Przykładem dywidendy zwykłej regularnej może być sytuacja, w której spółka ogłasza, że będzie wypłacać swoim akcjonariuszom 50 centów na akcję co kwartał. Taka stała i przewidywalna polityka dywidendy może przyciągać inwestorów długoterminowych, którzy poszukują stabilnych źródeł dochodu.

Dywidendy zwykłe nieregularne

Dywidendy zwykłe nieregularne to takie, które są wypłacane przez spółkę w sposób nieregularny, zazwyczaj w zależności od aktualnej sytuacji finansowej lub innych czynników wpływających na decyzje zarządu. Spółki mogą decydować się na wypłatę dywidendy nieregularnej w przypadku wyjątkowo dobrych wyników finansowych, nadzwyczajnych zysków z jednorazowych transakcji lub innych okoliczności, które pozwalają na tę dodatkową wypłatę.

Przykładem dywidendy zwykłej nieregularnej może być sytuacja, gdy spółka ogłasza wypłatę dodatkowej dywidendy po uzyskaniu rekordowych zysków w danym roku finansowym. Taka nieregularna wypłata dywidendy może być postrzegana przez inwestorów jako bonus za nadzwyczajne wyniki spółki i może przyciągać uwagę nowych potencjalnych inwestorów.

Dywidendy dodatkowe

Dywidendy dodatkowe to forma wypłaty zysków przez spółkę, która występuje obok regularnych wypłat dywidend lub w sytuacjach szczególnych. Stanowią one dodatkowy bonus dla akcjonariuszy i mogą być wypłacane w różnych okolicznościach. Poniżej przyjrzymy się bliżej pojęciu dywidend dodatkowych oraz przedstawimy przykłady sytuacji, w których są one stosowane.

Charakterystyka

Dywidendy dodatkowe są wypłacane przez spółki jako forma nagrody dla swoich akcjonariuszy obok regularnych dywidend lub w sytuacjach wyjątkowych. Mogą być one związane z różnymi czynnikami, takimi jak nadzwyczajne zyski, wypracowane w danym roku finansowym, nadzwyczajne wpływy z jednorazowych transakcji, np. sprzedaż aktywów, lub zwrot nadwyżek kapitałowych.

W przeciwieństwie do regularnych dywidend, które są wypłacane zgodnie z ustaloną polityką wypłat, dywidendy dodatkowe są bardziej elastyczne i mogą być wypłacane tylko w przypadku wystąpienia określonych okoliczności.

Przykłady sytuacji, w których stosowane są dywidendy dodatkowe

• Nadzwyczajne wyniki finansowe

Jednym z najczęstszych powodów wypłaty dywidend dodatkowych są nadzwyczajne wyniki finansowe spółki. Gdy firma osiąga rekordowe zyski w danym roku finansowym lub przekracza oczekiwania rynku, może zdecydować się na dodatkową wypłatę dywidendy dla swoich akcjonariuszy jako formy nagrody za osiągnięte sukcesy.

• Nadzwyczajne zyski z jednorazowych transakcji

Spółki czasami uzyskują nadzwyczajne zyski z jednorazowych transakcji, takich jak sprzedaż aktywów lub udziałów w innych firmach. W takich sytuacjach mogą zdecydować się na wypłatę dodatkowej dywidendy jako formy podziękowania dla swoich akcjonariuszy za udział w osiągnięciu sukcesu.

• Zwrot nadwyżek kapitałowych

Niektóre spółki decydują się na zwrot nadwyżek kapitałowych swoim akcjonariuszom poprzez wypłatę dywidendy dodatkowej. Jest to forma zwrócenia części kapitału, który nie jest potrzebny do bieżącej działalności firmy, i może być postrzegana jako sposób na podniesienie wartości akcji oraz zadowolenie inwestorów.

Dywidendy likwidacyjne

Dywidenda likwidacyjna jest wypłacana w momencie likwidacji spółki lub w sytuacji, gdy spółka zamyka część swojej działalności i decyduje się na wypłatę części swoich aktywów akcjonariuszom. Jest to forma rekompensaty dla akcjonariuszy za ich udziały w spółce oraz za ewentualne ograniczenia w przyszłych zyskach, wynikające z likwidacji lub zmniejszenia działalności spółki.

Wypłata dywidendy likwidacyjnej może nastąpić po spłacie wszystkich zobowiązań spółki, w tym wierzycieli, oraz po ustaleniu wartości pozostałych aktywów, które mogą być podzielone między akcjonariuszy.

Przykłady sytuacji, w których stosowana jest dywidenda likwidacyjna

• Likwidacja spółki

W przypadku likwidacji spółki, gdy spółka decyduje się na sprzedaż swoich aktywów i podział uzyskanej kwoty między akcjonariuszy, może być wypłacana dywidenda likwidacyjna. Jest to sposób na zapewnienie akcjonariuszom zwrotu części ich inwestycji w spółkę przed jej likwidacją.

• Ograniczenie działalności spółki

Jeśli spółka decyduje się na zmniejszenie swojej działalności lub sprzedaż części swoich aktywów, może zdecydować się na wypłatę dywidendy likwidacyjnej dla akcjonariuszy w celu podzielenia się z nimi wartością pozostałych aktywów spółki. Jest to forma rekompensaty dla akcjonariuszy za ewentualne ograniczenia w przyszłych zyskach spółki.

Formy wypłacania dywidendy

Istnieje kilka różnych rodzajów (form) dywidend, które mogą być wypłacane przez spółki.

Dywidenda gotówkowa

Najczęstszym rodzajem dywidendy jest ta wypłacana w formie gotówki. Oznacza to, że akcjonariusze otrzymują bezpośrednio środki pieniężne z zysków spółki proporcjonalnie do ilości posiadanych przez nich akcji. Dywidendy gotówkowe są najbardziej popularne wśród inwestorów, ponieważ dają im możliwość otrzymania natychmiastowych środków, które mogą wykorzystać np. do dalszych inwestycji.

Dywidenda akcjowa

Dywidenda akcjowa, zwana również dywidendą w postaci akcji lub stock dividend, polega na wypłacie dodatkowych akcji danej spółki jako formy dywidendy. Oznacza to, że akcjonariusze otrzymują dodatkowe akcje proporcjonalnie do swojego udziału w spółce zamiast gotówki. Jest to sposób, w jaki firma może nagradzać swoich akcjonariuszy bez konieczności wydawania środków pieniężnych.

Dywidenda specjalna

Dywidenda specjalna to dodatkowa wypłata dokonywana przez spółkę obok regularnych dywidend. Zazwyczaj jest to związane z wyjątkowo dobrymi wynikami finansowymi spółki lub z zyskiem uzyskanym z jednorazowej transakcji, takiej jak sprzedaż aktywów. Dywidenda specjalna może być również wypłacana w sytuacji, gdy spółka nie planuje regularnej wypłaty dywidendy, ale chce podzielić się częścią swoich zysków z akcjonariuszami.

Dywidenda interim

Dywidenda interim to forma wypłaty dywidendy przez spółkę w trakcie bieżącego roku finansowego, zanim zostaną ogłoszone i zatwierdzone pełne wyniki finansowe za cały rok. Jest to rodzaj dywidendy, który może być wypłacany przez spółkę w sytuacjach, gdy zarząd uważa, że firma ma wystarczające środki finansowe, aby wypłacić część zysków akcjonariuszom przed zakończeniem roku finansowego.

Dywidenda interim różni się od dywidendy końcowej, ponieważ jest wypłacana w trakcie roku finansowego, zazwyczaj w okresie pomiędzy dwoma okresami sprawozdawczymi. Może być ona wypłacana na podstawie wstępnej oceny zarządu dotyczącej sytuacji finansowej spółki oraz jej zdolności do generowania zysków.

Spółki mogą decydować się na wypłatę dywidend interim z różnych powodów, np. chcąc nagrodzić akcjonariuszy za osiągnięte wyniki w pierwszej części roku finansowego lub pragnąc podzielić się częścią zysków zanim zostaną ogłoszone pełne wyniki finansowe.

Zobacz również:

10 cech dobrego (naprawdę dobrego!) maklera

Komisja Nadzoru Finansowego - czym się zajmuje i jakie są jej cele?

Przykłady dywidend

Przykłady dywidend mogą być zróżnicowane i zależą od wielu czynników, takich jak branża, w której działa dana spółka, jej strategia biznesowa oraz aktualna sytuacja na rynku.

• Apple Inc.

Jednym z przykładów spółki wypłacającej dywidendy jest Apple Inc. Firma ta regularnie wypłaca dywidendy swoim akcjonariuszom od 2012 roku. W 2020 roku Apple ogłosiło, że zwiększa kwotę dywidendy o 6%, co było dowodem na stabilność finansową i zaufanie do przyszłych wyników firmy.

• Procter & Gamble

Procter & Gamble, międzynarodowy koncern zajmujący się produkcją dóbr konsumpcyjnych, to kolejny przykład spółki, która regularnie wypłaca dywidendy swoim akcjonariuszom od wielu lat. Firma ta jest uważana za przykład stabilności i pewności inwestycji, co sprawia, że dywidendy wypłacane przez Procter & Gamble są często postrzegane jako atrakcyjna forma lokowania kapitału.

• Coca-Cola Company

Coca-Cola Company to globalny gigant w branży napojów, który od lat cieszy się stabilnymi dochodami i wysokim zaufaniem inwestorów. Spółka regularnie wypłaca dywidendy swoim akcjonariuszom, co sprawia, że jest atrakcyjną opcją dla osób poszukujących stabilnych inwestycji generujących pasywny dochód.

• Johnson & Johnson

Johnson & Johnson to kolejny przykład spółki, która od lat wypłaca dywidendy swoim akcjonariuszom. Firma ta działa w branży opieki zdrowotnej i farmaceutycznej, co daje jej solidną pozycję na rynku. Regularne wypłaty dywidendy sprawiają, że akcje Johnson & Johnson są często poszukiwane przez inwestorów poszukujących stabilnych inwestycji o niskim ryzyku.

• Microsoft Corporation

Microsoft Corporation, lider w branży technologicznej, również wypłaca dywidendy swoim akcjonariuszom. Firma ta od lat odnotowuje wzrost zysków i stabilne dochody, co pozwala jej na regularne wypłaty dywidendy. Wysoka pozycja na rynku oraz innowacyjność Microsoftu sprawiają, że dywidendy wypłacane przez tę spółkę są atrakcyjną opcją dla inwestorów.

• Exxon Mobil Corporation

Exxon Mobil Corporation, jeden z największych koncernów naftowych na świecie, również regularnie wypłaca dywidendy swoim akcjonariuszom. Mimo zmienności cen surowców energetycznych, firma ta utrzymuje stabilność finansową, co pozwala jej na kontynuowanie wypłat dywidendy nawet w trudnych warunkach rynkowych.

• AT&T Inc.

AT&T Inc., jedna z największych firm telekomunikacyjnych na świecie, jest kolejnym przykładem spółki wypłacającej dywidendy swoim akcjonariuszom. Usługi telekomunikacyjne są często postrzegane jako branża o stabilnych dochodach, co czyni dywidendy wypłacane przez AT&T atrakcyjnymi dla inwestorów poszukujących stabilnych inwestycji.

Warto zauważyć, że powyższe przykłady to tylko wybrane spółki wypłacające dywidendy, a na rynku istnieje wiele innych firm, które również regularnie nagradzają swoich akcjonariuszy w ten sposób. Dywidendy stanowią ważny element strategii inwestycyjnej i mogą być kluczowym czynnikiem wpływającym na decyzję inwestorów o wyborze konkretnych akcji do portfela inwestycyjnego.

Artykuł Dywidenda – definicja, rodzaje, formy wypłaty pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

1. Profesjonalizm i zaangażowanie

Dobry makler to przede wszystkim profesjonalista, który doskonale zna się na swojej pracy i angażuje się w swoich klientów. Nie tylko śledzi bieżące trendy na rynku, ale także aktywnie słucha i rozumie potrzeby klientów, starając się znaleźć dla nich optymalne rozwiązania.

Profesjonalizm tego typu maklera objawia się również w podejściu do etyki zawodowej oraz przestrzeganiu standardów branżowych. Klienci mogą polegać na jego uczciwości i transparentności w działaniu, co jest kluczowe dla budowania zaufania.

2. Doskonała znajomość rynku

Makler, któremu możemy zaufać, to taki, który nie tylko zna się na swojej pracy, ale także ma głęboką wiedzę na temat rynku finansowego. Potrafi śledzić trendy, przewidywać zmiany i doradzać klientom w podejmowaniu trafnych decyzji inwestycyjnych.

Dzięki swojej wiedzy i doświadczeniu potrafi również odpowiednio dostosować strategię inwestycyjną do konkretnych potrzeb i oczekiwań klienta, co przekłada się na osiąganie lepszych wyników finansowych.

3. Elastyczność i adaptacja

Rynek finansowy jest dynamiczny, często zmieniający się z dnia na dzień. Dlatego ważne jest, aby dobry makler potrafił być elastyczny i szybko adaptować się do nowych warunków. Potrafi dostosować strategię inwestycyjną do zmieniających się trendów i warunków rynkowych, co pozwala mu osiągać lepsze wyniki dla swoich klientów.

4. Skuteczna komunikacja

Komunikacja jest kluczowa w relacji między maklerem a klientem. Dobry makler potrafi klarownie i zrozumiale wyjaśniać różne kwestie związane z inwestycjami, odpowiadać na pytania klientów oraz informować ich o wszelkich zmianach na rynku.

Dzięki skutecznej komunikacji klient czuje się pewniej i lepiej zrozumie podejmowane decyzje inwestycyjne, co przekłada się na budowanie trwałej relacji opartej na zaufaniu.

5. Dostępność i zaangażowanie

Dobry makler jest zawsze dostępny dla swoich klientów i zaangażowany w ich sprawy. Potrafi słuchać i zrozumieć ich potrzeby, odpowiadać na pytania oraz udzielać wsparcia w podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.

Dzięki swojej dostępności i zaangażowaniu buduje on trwałe relacje z klientami, którzy czują się pewniej i lepiej zrozumiani w swoich działaniach na rynku finansowym.

6. Zrozumienie potrzeb klienta

Dobry makler to taki, który potrafi zrozumieć potrzeby i cele swoich klientów oraz dostosować do nich odpowiednią strategię inwestycyjną. Potrafi słuchać i analizować oczekiwania klienta, a następnie proponować rozwiązania, które najlepiej odpowiadają ich sytuacji finansowej i planom na przyszłość.

Dzięki zrozumieniu potrzeb klienta makler może skutecznie pomagać im w osiąganiu ich celów inwestycyjnych i finansowych.

7. Skuteczne zarządzanie portfelem

Dobry makler potrafi skutecznie zarządzać portfelem inwestycyjnym swoich klientów, minimalizując ryzyko i maksymalizując zyski. Potrafi dostosować strategię inwestycyjną do zmieniających się warunków rynkowych oraz reagować na sytuacje kryzysowe w sposób szybki i skuteczny.

Dzięki skutecznemu zarządzaniu portfelem makler może zapewnić klientom spokój i pewność, że ich środki są odpowiednio zabezpieczone i inwestowane w sposób optymalny.

8. Rzetelność i uczciwość

Rzetelność i uczciwość to cechy, które wyróżniają dobrego maklera na tle konkurencji. Klienci mogą polegać na jego słowie i wiedzieć, że podejmowane przez niego decyzje są zawsze w ich najlepszym interesie.

Dobry makler przestrzega zasad etyki zawodowej oraz dba o dobre imię swojej firmy, co przekłada się na budowanie trwałych relacji z klientami opartych na zaufaniu i uczciwości.

Zobacz również:

Komisja Nadzoru Finansowego - czym się zajmuje i jakie są jej cele?

Co to jest promesa? Rodzaje promes i ich zastosowanie

9. Doskonałe doradztwo

Dobry makler nie tylko wykonuje zlecenia swoich klientów, ale także doradza im w podejmowaniu decyzji inwestycyjnych. Potrafi analizować ryzyko i potencjalne korzyści różnych opcji inwestycyjnych oraz proponować rozwiązania, które najlepiej odpowiadają sytuacji i celom klienta.

Dzięki doskonałemu doradztwu klient może czuć się pewniej i lepiej przygotowany do podejmowania decyzji inwestycyjnych, co przekłada się na osiąganie lepszych wyników finansowych.

10. Ciągłe doskonalenie i aktualizacja wiedzy

Ostatnią, ale nie mniej ważną cechą dobrego maklera jest chęć ciągłego doskonalenia i aktualizacji wiedzy. Rynek finansowy jest dynamiczny i ciągle się zmienia, dlatego ważne jest, aby makler stale podnosił swoje kwalifikacje i śledził bieżące trendy oraz nowe technologie

Artykuł 10 cech dobrego (naprawdę dobrego!) maklera pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Mały ZUS – co to?

Mały ZUS Plus to możliwość płacenia niższych składek na ubezpieczenie społeczne przez przedsiębiorców, których przychody nie są wyższe niż 120 tysięcy złotych rocznie.

W 2020 roku zmienił się również sposób naliczania składek. Wcześniej z tej ulgi mogli skorzystać właściciele firm, których przychód nie przekroczył 30-krotności minimalnego wynagrodzenia. Od 2023 roku ta kwota jest już określona z góry.

Trzeba przyznać, że Mały ZUS Plus, który daje najmniejszym firmom możliwość wyboru niższych składek na ubezpieczenia społeczne, jest bardzo pomocny w obecnej sytuacji gospodarczej.

Ile wynosi mały ZUS?

Podstawę wymiaru składek ZUS w 2023 roku przy uldze mały ZUS Plus, możemy obliczyć na wzorze zawartym w zaktualizowanej ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Jak on wygląda?

Roczny dochód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej uzyskany w poprzednim roku kalendarzowym należy podzielić przez liczbę dni kalendarzowych prowadzenia działalności gospodarczej w poprzednim roku kalendarzowym i pomnożyć razy 30.

Następnie wynik tego działania musimy zaokrąglić do dwóch miejsc po przecinku i pomnożyć przez stały współczynnik 0,5. Ten ostateczny wynik również należy zaokrąglić do pełnych groszy.

Pamiętajmy tutaj, że przy obliczaniu podstawy składek ZUS w przypadku małego ZUS Plus, przyjmuje się kwotę dochodu. Wymieniony wyżej współczynnik potrzebny do obliczeń ma wartość stałą.

Dobrze jest również mieć świadomość, że nasza decyzja o skorzystaniu z małego ZUS Plus będzie mieć wpływ na wysokość świadczeń, które nam przysługują (chorobowych, rentowych, emerytalnych). Te właśnie świadczenia są obliczane od podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie. Pamiętajmy zatem, że opłacane dziś niższe składki, przyniosą w przyszłości niższe świadczenia.

Przeczytaj koniecznie: Co to jest AXI Card? Jak działa? | Zaliczka a zadatek

Mały ZUS – dla kogo?

Kto może skorzystać z małego ZUS? Najważniejszym warunkiem jest limit przychodu osiągniętego w poprzednim roku. Warto w tym miejscu przytoczyć podstawę prawną.

Ustawa z 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych art. 18c pkt 1 mówi: „Podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonego, o którym mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1, którego roczny dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskany w poprzednim roku kalendarzowym nie przekroczył kwoty 120 000 złotych, uzależniona jest od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanego dalej >>dochodem z pozarolniczej działalności gospodarczej<<, uzyskanego w poprzednim roku kalendarzowym”.

Z niższych składek nie skorzysta osoba, która:

• wykonuje działalność gospodarczą na rzecz byłego pracodawcy, względem którego przed dniem rozpoczęcia działalności w bieżącym lub w poprzednim roku kalendarzowym wykonywała (w ramach umowy o pracę) czynności wchodzące w zakres tej nowej działalności;
• w poprzednim roku podlegała ubezpieczeniu zdrowotnemu lub społecznemu z tytułu innej pozarolniczej działalności, na przykład jako wspólnik spółki jawnej;
• w poprzednim roku prowadziła działalność gospodarczą krócej niż 60 dni;
• rozlicza się za pomocą karty podatkowej oraz jest jednocześnie zwolniona z podatku VAT (składki od dochodu będą jednak dostępne dla przedsiębiorcy, jeśli firma jest na karcie podatkowej i prowadzi jednocześnie ewidencję VAT);
• wykorzystała już limit obowiązywania ulgi mały ZUS Plus (okresy tych ulg sumują się). Limit ten wynosi w sumie 36 miesięcy. To oznacza, że przedsiębiorca może opłacać mały ZUS Plus przez 3 lata, po czym traci prawo do korzystania z tego przywileju i jest zobowiązany przez okres kolejnych dwóch lat do opłacania składek w normalnej wysokości. Po tym okresie przedsiębiorca może znów ubiegać się o ulgę.

Jak zgłosić się po mały ZUS plus w 2023 roku?

Przedsiębiorcy, którzy w 2022 roku korzystali z ulgi małego ZUS-u z tytułu wykonywania działalności gospodarczej i nadal spełniają wyżej wymienione warunki, nie muszą dokonywać przerejestrowania.

Natomiast przedsiębiorcy, którzy w poprzednim roku opłacali duży ZUS, aby skorzystać z ulgi, powinni przerejestrować się w ZUS-ie. Jak to zrobić?

Pierwszym krokiem jest wyrejestrowanie się za pomocą deklaracji ZUS ZWUA. Następnie przedsiębiorca musi zarejestrować się ponownie, tym razem z wykorzystaniem formularzy ZUS ZUA/ZZA. Zgłoszenie to powinno zawierać kod tytułu ubezpieczenia przewidziany w tej sytuacji, czyli 05 90 lub 05 92. Termin wyrejestrowania i zgłoszenia powinien być taki sam w celu zachowania ciągłości ubezpieczeniowej.

Warto tu dodać, że gdy przedsiębiorca spełni warunki przystąpienia do ulgi w trakcie roku, może dokonać przerejestrowania na kod 05 90/05 92 w ciągu 7 dni od momentu zmiany obowiązku ubezpieczeniowego.

Artykuł Mały ZUS plus. Ile wynosi i kto może skorzystać? pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Zadatek a zaliczka – różnice

Zaliczka to kwota wniesiona przez jedną ze stron umowy, stanowiąca część przyszłego zobowiązania. W praktyce jest to częściowa zapłata za zamówiony towar lub usługę, która ma być dla nas wykonana lub nam dostarczona.

Bardzo ważny jest tutaj fakt, że w pewnych sytuacjach zaliczka podlega zwrotowi. Strona, która ma zamiar od umowy odstąpić, powinna zwrócić wszystko, co otrzymała. Może żądać nie tylko zwrotu pieniędzy, ale też naprawienia szkody, która powstała w wyniku niewykonania umowy.

Zadatek natomiast jest zabezpieczeniem umowy na wypadek jej zerwania i jednocześnie formą odszkodowania, jeśli mogłoby być ono potrzebne. W razie niewykonania umowy przez jedną ze stron druga może z niej zrezygnować, ale zachować pieniądze. Jeśli jednak wszystko idzie zgodnie z planem, nie ma się czym martwić, ponieważ zadatek jest wliczany w poczet zapłaty bądź zwracany. W przypadku zadatku, gdy zawiniły obie strony umowy, żadna z nich nie ponosi odpowiedzialności.

Zadatek stosuje się najczęściej podczas kupna mieszkania. Ponieważ to niezwykle ważna transakcja dla obu stron, zadatek jest naturalną formą zabezpieczenia. Sprzedający nie może wycofać się z umowy, jak ma to miejsce w przypadku zaliczki.

Przeczytaj też: W co inwestować? | Dla jakich firm opłaca się ryczałt? | Syndyk a komornik – czym się różnią?

Zwrot pieniędzy w przypadku zadatku i zaliczki

Warto przypomnieć, że zaliczka zawsze podlega zwrotowi, jeśli transakcja, na którą się umówiliśmy, nie dojdzie do skutku. Nie ma tutaj też znaczenia, po której ze stron umowy leży wina. Czy możemy liczyć na podobnie łatwy zwrot zadatku?

Jedynym powodem, dla którego nie dojdzie do zwrotu zadatku, jest niewykonanie umowy z winy klienta. Obowiązek zwrotu zadatku mamy natomiast w przypadku:

• niewykonania usługi z naszej winy (wtedy zwracamy go w podwójnej wysokości),
• rezygnacji z wykonania usługi, na które zgodziły się obie strony,
• niemożliwości zrealizowania umowy z przyczyn od nas niezależnych, takich jak pandemia lub kataklizm,
• rezerwacji usługi na odległość i rezerwacji w ciągu 14 dni od wpłaty zadatku (nie dotyczy to jednak wszystkich branż i usług).

Jeśli jednak umowa zostanie zrealizowana, zadatek jest zaliczany na poczet świadczenia strony, która go dała

Zaliczka a zadatek – co wybrać?

Wiemy już nieco więcej o różnicach między zadatkiem a zaliczką, ale nadal możemy mieć wątpliwości, którą z tych opcji wybrać przy zawieraniu umowy. Wybór wydaje się prostszy, jeśli przedmiotem umowy jest nieruchomość. Wtedy zarówno kupujący, jak i sprzedający zwykle decydują się na zadatek, który będzie ich zabezpieczał przed wycofaniem się. Jednak nawet w tym wypadku dla kupującego wybór zadatku może być ryzykowny, zwłaszcza jeśli okaże się, że nie otrzyma on kredytu. W takiej sytuacji cała suma pieniędzy przepada, zmniejsza się jego wkład własny i zdolność kredytowa.

Również zaliczka ma swoje wady, ponieważ nie jest żadną gwarancją dla sprzedających, którzy w momencie jej wpłaty nie mogą już oferować danego towaru lub nieruchomości. Jeśli po zawarciu umowy i wpłaceniu zaliczki, kupujący się wycofa, sprzedawca ponosi oczywiste straty.

Zaliczki najczęściej stosuje się, gdy:

• wartość transakcji jest nieduża,
• sprzedający się nie spieszy i bierze pod uwagę rozwiązanie umowy bez żadnego zysku,

Zaletą zaliczki jest jednak to, że w przypadku niewykonania umowy, sprzedający nie będzie żądać sumy dwukrotnie wyższej niż otrzymany zadatek. 

Te różnice warto wziąć pod uwagę także podczas podpisywania umowy przedwstępnej. Dobrze jest to robić bez pośpiechu i emocji, ale raczej na chłodno przeanalizować wszystkie wady i zalety danego rozwiązania.

Jak najlepiej zapłacić zaliczkę i zadatek?

Skąd wziąć pieniądze na wpłatę zaliczki lub zadatku? W tej sytuacji największe znaczenie będzie miała kwota, jakiej potrzebujemy. Jeśli potrzebujemy niewielkiej sumy, to możemy wykorzystać debet na naszym koncie lub limit odnawialny. Czasami na poczet świadczenia można też przeznaczyć pieniądze znajdujące się na naszej karcie kredytowej. Jeżeli jednak w grę wchodzą znacznie większe kwoty, które leżą poza naszym zasięgiem, warto pomyśleć o pożyczce gotówkowej.

Artykuł Zaliczka a zadatek – co wybrać, żeby się opłacało? pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Syndyk a komornik – najważniejsze różnice

Do podstawowych różnic należy fakt, że funkcja syndyka i komornika występują w innym rodzaju postępowania. Dlatego też syndyk masy upadłości jest organem pozasądowym postępowania upadłościowego, co oznacza, że zarządza majątkiem upadłego dłużnika. Z kolei komornik sądowy to organ postępowania egzekucyjnego, jakie trwa przeciwko dłużnikowi, a które określa Kodeks postępowania cywilnego. 

Choć celem obu organów jest właściwie to samo – odzyskaniu przez wierzycieli należności, to jest on uzyskany w inny sposób. Przy ogłaszaniu upadłości przedsiębiorca traci prawo do zarządzania swoim majątkiem, który likwiduje się na rzecz spłaty wierzycieli.

Gdy zaś mówimy o postępowaniu egzekucyjnym, powinniśmy pamiętać, że prowadzone jest ono w sposób indywidualny na drodze wierzyciel-dłużnik (choć wierzycieli zwykle jest więcej niż jeden). Mamy więc tu do czynienia z innymi procedurami. 

Jakie uprawnienia ma syndyk?

Syndyk powoływany jest przez sąd. Do jego głównych obowiązków należy:

• zarządzanie majątkiem upadłego,
• poinformowanie wierzycieli o ogłoszeniu upadłości dłużnika,
• spisanie inwentarza i oszacowanie wartości masy upadłości,
• sporządzenie listy wierzycieli,
• opracowanie planu likwidacji masy upadłości,
• sprzedaż majątku,
• wszczynanie postępowań sądowych dotyczących masy upadłości.

Poprawność działań syndyka jest kontrolowana przez sędziego komisarza. Po zakończeniu likwidacji majątku syndyk ma także obowiązek złożyć sprawozdanie w przebiegu wszystkich wykonanych przez siebie czynności, sprawozdanie rachunkowe oraz końcowe.

Jakie uprawnienia ma komornik?

Zgodnie z art. 2 i 3 ustawy o komornikach sądowych, komornik jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. Zakres jego działań jest z góry ustalony przez tę właśnie ustawę oraz przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego. 

Komornik przystępuje do swoich zadań na wniosek złożony przez wierzyciela, w którym dołączono tytuł wykonawczy przeciwko dłużnikowi. Natomiast celem działań komorniczych powinno być dobro wymiaru sprawiedliwości i interesu publicznego. Organ ten podlega także kontroli – w tym wypadku nad prawidłowością prac czuwa sąd oraz prezes sądu rejonowego, przy którym działa komornik. 

Do uprawnień komornika należy:

• zajęcie rachunków bankowych należących do dłużnika,
• oszacowanie jego majątku i sporządzenie spisu inwentarza,
• przejęcie odpowiedniej części wynagrodzenia na pracę osiąganego przez dłużnika,
• licytacja majątku ruchomego (z wyjątkiem rzeczy codziennego użytku),
• sprzedaż nieruchomości, tj. jak dom, mieszkanie czy działka,
• skorzystanie ze środków przymusu lub wsparcia policji (gdy jest to konieczne).

W wypadku wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości w pracy komornika można złożyć na niego skargę do sądu rejonowego. 

Zobacz też: Czym jest WIBOR? – stopy procentowe | Jak napisać dobry biznesplan?

Podsumowanie i możliwości wyjścia z opresji

Możemy sobie teraz krótko podsumować powyższe informacje. Tak więc, czym się różni syndyk od komornika? Do najważniejszych podobieństw w pracy syndyka i komornika należy to, że oba te organy zajmują się długami. Jednak są też pewne znaczące różnice: syndyk ma za zadanie oddłużyć, a dopiero w drugiej kolejności przeprowadzić windykację; a celem komornika jest przede wszystkim wyegzekwować wszelkie należności na rzecz wierzycieli.

Jeśli wisi nad nami groźba komornika mamy co najmniej jedno wyjście – możemy ogłosić upadłość konsumencką. Dzięki temu postępowania komornicze zostaną umorzone, a odsetki od zadłużenia nie będą już naliczane. 

Składając wniosek o upadłość, nie mamy wpływu na wybór osoby syndyka, ale relacje te zwykle są znacznie przyjemniejsze niż z komornikiem. Syndyk w takiej sytuacji składa wniosek do urzędu skarbowego o udzielenie mu niezbędnych informacji oraz sprawdza Krajowy Rejestr Sądowy.

Upadłość konsumencka wydaje się więc często mniejszym złem, natomiast postępowanie egzekucyjne przeprowadzane przez komornika jest już prowadzone niezależnie od naszej woli. 

Artykuł Syndyk a komornik: czym się różnią? pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Co to jest WIBOR?

WIBOR, a właściwie Warsaw Interbank Offered Rate określa średnie stopy procentowe w skali roku, zgodnie z którymi banki komercyjne w naszym kraju wykazują gotowość udzielić innym bankom pożyczki w złotówkach na konkretne okresy. 

Ten wskaźnik referencyjny jest ustalany w trakcie fixingu, w którym udział bierze 16 największych banków w Polsce. Natomiast wszelkie zmiany tego wskaźnika mają bezpośrednie przełożenie na koszty rat płaconych przez klientów poszczególnych placówek. W skrócie im niższy WIBOR, tym tańszy kredyt. 

Każdego roboczego dnia o godzinie 11 wskaźnik WIBOR jest ustalany na nowo na podstawie informacji przesłanych przez banki. Specjaliści wyliczają WIBOR jako średnią arytmetyczną wielkości oprocentowania z wyłączeniem najniższej i najwyższej wartości.

Od czego zależy wysokość WIBOR?

Sama definicja może być trudna do zrozumienia dla laików, a trzeba wziąć jeszcze pod uwagę pewne zależności. Jakie? WIBOR jest oczywiście wartością zmienną, na którą wpływ ma w głównej mierze wysokość stóp procentowych ustalanych przez bank centralny. 

Wskaźnik, o którym mowa, powinien się znajdować między wartościami stopy depozytowej i lombardowej, a te ustala Rada Polityki Pieniężnej. Celem zaś rady jest doprowadzenie inflacji do wyniku między 1,5% do 3,5%. 

Kluczowa w obliczeniach jest więc stopa referencyjna Narodowego Banku Polskiego i jest to cena, po jakiej NBP kupuje od innych banków pieniądze. W ten właśnie sposób władze monetarne, przynajmniej w pośredni sposób, kierują kosztami kredytów przeciętnych obywateli. 

Przeczytaj też: Karta kredytowa – podstawowe informacje | Benefity pracownicze – dlaczego warto?

Rodzaje WIBOR-u

Co ważne dla samych zainteresowanych, WIBOR to nie pojedynczy wskaźnik, a kilka jego wersji. Możemy wśród nich wyróżnić:

• WIBOR ON – jeden dzień (overnight),
• WIBOR TN – jeden dzień (tomorrow/next),
• WIBOR SW – jeden tydzień (spot week),
• WIBOR 2W – dwa tygodnie,
• WIBOR 1M – jeden miesiąc,
• WIBOR 3M – trzy miesiące,
• WIBOR 6M – sześć miesięcy,
• WIBOR 12M – jeden rok.

Do najbardziej popularnych należą WIBOR 1M, WIBOR 3M, WIBOR 6M I WIBOR 12M. Do wyliczania oprocentowania kredytów hipotecznych, stosuje się najczęściej opcję trzymiesięczną, a w niektórych wypadkach półroczną. 

Co nam mówią te oznaczenia? Przy WIBOR-ze 6M, który wynosi 3%, bank na takie właśnie oprocentowanie pożycza pieniądze od innego banku. Warto o tym pamiętać przy podpisywaniu jakiegokolwiek zobowiązania, które w umowie zawiera stawki WIBOR.

Oprocentowanie naszego kredytu może być zależne od WIBOR 3M Lub 6M, co oznacza, że nie może się ono zmieniać częściej, niż wynoszą wymienione okresy. 

Jak WIBOR wpływa na ratę kredytu hipotecznego?

Jeśli strony umowy kredytowej nie ustaliły stopy procentowej kredytu hipotecznego, to określa się ją jako wartość wskaźnika referencyjnego, w tym wypadku WIBOR-u oraz bierze pod uwagę wysokość marży banku ustalonej w umowie. Zasada ta wynika z art. 29 ust. 2 ustawy z 23 marca 2017 roku. 

Ponieważ banki najczęściej wybierają WIBOR 6M LUB 3M to między nimi ewentualnie przyjdzie nam wybierać. Który z nich jest lepszy? Trudno powiedzieć. Mamy jedynie pewność, że przez dany okres rata kredytu się nie zmieni. Będzie to dla nas korzystne, jeśli WIBOR będzie rósł, a mniej opłacalne, gdy się obniży. Biorąc pod uwagę fakt, że kredyty hipoteczne zaciągamy na dwadzieścia lub trzydzieści lat, przewidzenie sytuacji na rynku finansowym w trakcie ich spłacania jest fizycznie niemożliwe. 

WIBOR a kredyty gotówkowe

Choć kredyty gotówkowe w przeważającej mierze są produktami ze stałym oprocentowaniem, wskaźnik WIBOR również ma na nie wpływ. Możemy być spokojni, że w trakcie spłacania rat, faktycznie nie będa one wzrastać, ponieważ zostało to zapisane w umowie.

Problem zaczyna się, gdy zaczynamy szukać propozycji kredytowych dla siebie. Przy wysokim wskaźniku WIBOR, oprocentowanie kredytu gotówkowego może się okazać nieopłacalne. Co wtedy zrobić? Czasami odczekanie kilku miesięcy daje nam większe pole do manewru. Zwykle jednak nie mamy wystarczającej wiedzy, by w jakikolwiek sposób przewidzieć przyszłe tendencje i musimy podjąć decyzję wyłącznie na podstawie posiadanej aktualnie wiedzy i własnej intuicji.

Artykuł Co to jest WIBOR i na co ma wpływ? pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Benefity pracownicze – co to właściwie jest?

Ta ładnie brzmiąca nazwa oznacza po prostu dodatkowe świadczenia, które pracodawca zapewnia w miejscu pracy. Praktyka ta stosowana jest na szeroką skalę. Jak się szacuje, aż ¾ pracowników w Polsce korzysta z różnego rodzaju dodatków. Na takim układzie korzystają obie strony – przedsiębiorca jest w stanie przyciągnąć i zatrzymać u siebie pracownika, a jego podwładny czuje się bardziej związany z firmą, która dba o jego potrzeby. 

Co pracodawca może zaoferować pracownikowi?

Żeby lepiej zrozumieć temat, przedstawmy sobie kilka przykładów. Jakie są najczęściej oferowane benefity pracownicze? Zalicza się do nich:

• karnet na siłownię lub do klubu sportowego,
• pakiet medyczny,
• dofinansowanie lub opłacenie kursów językowych bądź zawodowych,
• bon na zakupy,
• dofinansowanie wczasów,
• ubezpieczenie grupowe,
• prezenty świąteczne,
• specjalne paczki świąteczne dla dzieci.

Właściwie powyższe dodatki uznaje się już za oczywiste w wielu firmach. Jeśli pracodawca chce się czymś wyróżnić lub musi poszukać niskobudżetowych benefitów, ich propozycje zamieściliśmy na końcu tego artykułu. Teraz zajmijmy się tym, dlaczego w ogóle warto tak inwestować.

• Biznes
• Ciekawostki
• Finanse
• Materiał partnera
• Praca
• Rozwój

Jakie efekty przynoszą benefity pracownicze?

1. Benefity zwiększają motywację pracowników

Dlaczego, skoro są przyznawane bez względu na zaangażowanie i wydajność członków zespołu? Wydawać by się to mogło z pozoru nielogiczne, ale z psychologicznego punktu widzenia ma swoje uzasadnienie. Jeśli pracownik dostaje już na początku swojej pracy prezenty, czuje swego rodzaju wdzięczność i to motywuje go do zwiększenia wysiłku. Z kolei poczucie, że za każdy błąd może go ominąć jakiś dodatek, wpływa na każdego z nas negatywnie. 

2. Benefity przywiązują do firmy

Darmowe posiłki w pracy czy opieka medyczna, na którą w normalnych warunkach pracownicy nie mogliby sobie pozwolić, potrafią wzbudzić w zatrudnionych lojalność wobec pracodawcy. Nawet jeśli jakieś aspekty pracy się im nie podobają, najprawdopodobniej nie będą się rozglądać za nowym stanowiskiem. Mają zwyczajnie za dużo do stracenia w kwestii komfortu i bezpieczeństwa, które daje im obecna firma.

3. Dobrze dobrane świadczenia dodatkowe ułatwiają pogodzenie pracy zawodowej z życiem osobistym

Benefity pracownicze mają poprawić wydajność pracowników w miejscu pracy i ułatwić relaks po niej. Taki work-life balance działa na korzyść całego przedsiębiorstwa. Zdrowi i zadowoleni ludzie dadzą z siebie o wiele więcej niż przepracowani. Badania z kolei dowodzą, że brak możliwości zrównoważonego połączenia pracy z życiem osobistym powoduje zaburzenia psychicznie oraz zwiększa podatność na inne choroby. 

4. Benefity umożliwiają rozwój

Coraz częściej mówi się, że otrzymywane dodatki powinny wspierać pracownika w jego rozwoju zawodowym. Poczucie celu wykonywanej pracy i możliwość zdobywania nowych umiejętności wpływa na satysfakcję z wykonywanych zajęć. Właściwie taki rozwój liczy się dziś nawet bardziej niż np. dopłata do aktywności sportowej.

5. Pozytywny wizerunek firmy

Ostatni punkt jest wypadkową wszystkich poprzednich. Dobrze przeszkoleni i korzystający z innych benefitów pracownicy to właściwie najlepsza reklama każdego przedsiębiorstwa. Łatwiej nie tylko o nowych, zaangażowanych członków kadry, ale też o przyciągnięcie inwestorów i specjalistów. Jeśli pracodawca traktuje swój biznes w ten sposób, można mu wróżyć sukcesy na wielu innych polach. 

• 
  Nota korygująca – wzór do pobrania z omówieniem27 marca, 2025
• 
  Co to jest benchmarking i jak go wykorzystać, aby stworzyć najlepszą firmę w branży?18 maja, 2024
• 
  Dywidenda – definicja, rodzaje, formy wypłaty17 stycznia, 2024
• 
  10 cech dobrego (naprawdę dobrego!) maklera16 grudnia, 2023
• 
  Mały ZUS plus. Ile wynosi i kto może skorzystać?24 kwietnia, 2023
• 
  Zaliczka a zadatek – co wybrać, żeby się opłacało?3 kwietnia, 2023

Pomysł na benefity pracownicze w zależności od budżetu

Wiedząc już, jak ważne jest wsparcie pracowników, zastanówmy się, co ciekawego mogą zaproponować zespołowi firmy z mniejszym i większym budżetem. 

Przy niskim budżecie warto przygotować:

• zdrowe przekąski,
• siatkówkę lub inny sport zespołowy raz w tygodniu,
• elastyczny czas pracy dla rodziców małych dzieci, w tym praca zdalna w losowych przypadkach,
• dodatkowe dni wolne,
• „pet days”,
• produkty firmy dla pracowników,
• krótszy czas pracy lub wydłużoną przerwę obiadową,
• kurs językowy lub szkolenie zawodowe w godzinach pracy,
• „nap room”.

Jeśli jednak firma może pozwolić sobie na więcej, dobrze jest pomyśleć na przykład o:

• darmowych, zdrowych posiłkach,
• gwarancji podwyżki,
• zajęciach sportowych i relaksacyjnych w trakcie pracy,
• przyzakładowym przedszkolu, żłobku lub animatorach dla dzieci, które przyszły z rodzicami do pracy,
• wspólnych wycieczkach opłacanych przez firmę.

Tych kilka propozycji daje nam wgląd, jak różnorodne mogą być benefity pracownicze. Które z nich sprawdzą się w naszym przedsiębiorstwie? Najlepiej nie zakładać tego z góry. Możemy przeprowadzić wywiad z pracownikami i sprawdzić, czego naprawdę potrzebują w danej chwili. Dobrą opcją jest również możliwość wyboru benefitów w zależności od aktualnej sytuacji członków zespołu.

Artykuł 5 powodów, dla których warto inwestować w benefity pracownicze pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.

Co to jest biznesplan i kiedy warto go napisać?

Biznesplan przydaje się każdemu przedsiębiorcy zarówno do rozpoczęcia działalności, jak i do jej zaniechania. Być może po wnikliwej analizie szans na powodzenie, okaże się, że nie mamy ich zbyt wiele. 

Analizę taką możemy przygotować wyłącznie dla własnej świadomości i potrzeb, ale czasem jest ona wręcz niezbędna do rozpoczęcia biznesu. Jest tak w sytuacji, gdy staramy się o dofinansowanie swojego przedsięwzięcia z urzędu gminy, urzędu pracy lub banku. 

W każdym razie warto podejść to stworzenia biznesplanu poważnie. Pozwoli nam on realnie ocenić koszty otworzenia biznesu i oszacować przychody. Bez tego nawet najlepszy pomysł może skończyć się porażką.

Od czego zacząć tworzenie biznesplanu?

Niezależnie od tego, czego właśnie chcemy się podjąć, najtrudniejszy bywa początek. Jakie zatem powinny być nasze pierwsze kroki w tworzeniu dobrego biznesplanu?

1. Przelej na papier (bądź ekran monitora) swoje cele i umiejętności. Rozpisz dokładnie, czym chcesz się zajmować, jaki sektor rynku obejmują twoje usługi lub produkty, na jakim obszarze będziesz działać, do jakiego rodzaju klientów chcesz trafić i ile chciałbyś zarobić w pierwszych oraz miesiącach;
2. Dodaj do tego wartości, które możesz zaoferować klientom, a których nie ma jeszcze na rynku. Ustal konkretne, możliwe do zrealizowania cele, np. obsługa x klientów w ciągu miesiąca.
3. Skonsultuj swój pomysł z innymi. Spisz ich odpowiedzi i dopytaj, co sądzą o ofercie i jakie mają co do niej uwagi merytoryczne.

Taka robocza wersja pomoże ci w pisaniu „prawdziwego” biznesplanu. Kiedy wejdziesz już w szczegóły, łatwo stracić z oczu główne założenia swojego interesu. Szybkie zerknięcie na wypisane priorytety pomoże ci stworzyć spójny konspekt, który chętnie przedstawisz urzędnikom. 

Przeczytaj też: Czy pracodawcy cenią kompetencje miękkie? | Co to jest Revolut i czy jest bezpieczny?

• Biznes
• Ciekawostki
• Finanse
• Materiał partnera
• Praca
• Rozwój

Co powinien zawierać dobry biznesplan?

Przejdźmy teraz do najważniejszej części, czyli tego, co musi zawierać dobry biznesplan. Żeby ułatwić sprawę, podzieliliśmy pracę nad nim na kilka kroków.

Planuj – SWOT

Po pierwsze, dokładnie zaplanuj, co chcesz sprzedawać. Postaraj się rzetelnie odpowiedzieć na pytania: Jakie są szanse rynkowe oferowanych przez ciebie produktów? Co da ci przewagę nad konkurencją? Jak dotrzesz do swoich klientów – przez radio, telewizję, Internet, media społecznościowe, a może ulotki?

Zaprojektuj personę

Po drugie, stwórz profil osoby, która może być zainteresowana produktem lub usługą, którą proponujesz. Podaj w przybliżeniu jej wiek, status materialny i miejsce zamieszkania. Określ, czy chcesz trafić raczej do klientów indywidualnych, czy do firm. Jeżeli okaże się, że grupa potencjalnych nabywców jest bardzo zróżnicowana, podziel ją na kilka kategorii.

Rachunek zysków i strat

Po trzecie, korzystając z wcześniej zebranych informacji, oblicz, ile będziesz mógł zarobić na przedsięwzięciu w kolejnych miesiącach. Weź pod uwagę sezonowe zainteresowanie niektórymi usługami.

Analiza konkurencji

Po czwarte, dokładnie zbadaj, jak działają inne firmy z twojej branży. Poznaj lokalny rynek przez przeszukanie internetu, forów branżowych i portali z opiniami. Nie zapomnij wybrać się osobiście w niektóre miejsca. Postaraj się także dowiedzieć, co było przyczyną upadku tych, którzy musieli się wycofać z biznesu. Jeśli jakiś zakład cieszy się szczególną popularnością, również spróbuj się dopytać dlaczego. 

Poszukaj partnera

Po piąte, znajdź partnerów biznesowych. Najpierw zbadaj możliwości także w tej dziedzinie – z którym kontrahentem i dostawcą warto podjąć współpracę? Czy zamierzasz korzystać z firm kurierskich? Jeśli tak, wybierz niezawodnego partnera. Podobnymi względami kieruj się przy wyborze pośredników. Postaw na płynną komunikację i oczekuj tego od innych. 

Oblicz wkład finansowy na start

Po szóste, starannie oblicz koszty. Ustal, ile pieniędzy potrzebujesz na uruchomienie działalności, a ile na jej prowadzenie. Wśród kosztów stałych często należy uwzględnić na przykład składki ZUS i koszty prowadzenia księgowości, a czasem także koszty wynagrodzeń dla pracowników. Każdego miesiąca należy w rachunkach uwzględnić również koszty zmienne, np. naprawę sprzętu czy koszty szkoleń. Załóż, że już od początku będziesz musiał sobie radzić z nieprzewidzianymi wydatkami i wydziel na nie specjalną pulę pieniędzy. 

Wypisz możliwe źródła finansowania

Po siódme, zastanów się, skąd wziąć pieniądze na start. Czy możesz skorzystać z własnych oszczędności, czy raczej musisz liczyć na dofinansowanie z zewnątrz? Czy stać cię na pożyczkę? Odpowiedzi na te pytania, pozwolą ci dokładnie określić, na co w danej możesz sobie pozwolić.

Oceń kompetencje

Po ósme, upewnij się, że masz nie tylko umiejętności i chęci, ale też odpowiednie kompetencje do prowadzenia własnej firmy. Gdyby okazało się, że powinieneś się doszkolić w którejś dziedzinie, uwzględnij koszty z tym związane w biznesplanie. Czasami warto najpierw zdobyć odpowiedni certyfikat lub licencję, a dopiero później pomyśleć o otworzeniu interesu.

Przygotuj harmonogram

Po dziewiąte, przygotuj harmonogram działań. Oczywiście zdarzają się nieprzewidziane sytuacje, które mogą odsunąć wszystko w czasie. Postaraj się jednak zaplanować ostateczny termin rozpoczęcia działalności oraz punkty kontrolne, które pomogą ci się upewnić, że wszystko przebiega zgodnie z planem. Dobrą praktyką jest też rozpisanie wszystkich zadań razem z datą ich rozpoczęcia i zakończenia. 

Jakich błędów unikać?

Aby stworzyć dobry biznesplan, należy również wiedzieć, jakich pułapek unikać. Do najczęstszych bolączek początkujących przedsiębiorców, można zaliczyć:

• nieprawidłowe obliczenia w rachunku zysków i kosztów,
• brak logicznego uporządkowania treści biznesplanu,
• nieuwzględnienie takich czynników, jak konieczność modyfikacji i usprawnień w firmie.

Oczywiście, jest takich potencjalnych błędów o wiele więcej. Jeśli mamy jakiekolwiek wątpliwości w trakcie pisania biznesplanu, starajmy się je na bieżąco rozwiewać, pytając o radę specjalistów.

Artykuł Jak napisać biznesplan krok po kroku? pochodzi z serwisu Serwis Finansowy.